فن دیواری کافی است یا تهویه موضعی لازم است؟

معمولاً نه. تهویه عمومی (رقیق‌سازی) آلاینده را پس از پخش شدن در هوای کارگاه رقیق می‌کند؛ تهویه موضعی آن را در محل تولید و پیش از رسیدن به ناحیه تنفس شاغل می‌گیرد. ACGIH تهویه رقیق‌سازی را فقط وقتی مناسب می‌داند که سمیت ماده کم، مقدار تولید کم و نسبتاً یکنواخت، شاغل به اندازه کافی از منبع دور و منابع پراکنده باشند. تمیزکاری با حلال کنار دست شاغل معمولاً این شرایط را ندارد.

دبی لازم برای رقیق‌سازی با نرخ تولید آلاینده و ضریب اختلاط ناقص (معمولاً ۳ تا ۱۰) متناسب است و با حد مجاز نسبت عکس دارد؛ برای مواد با حد مجاز پایین، دبی لازم غیرعملی می‌شود. «تعداد تعویض هوا در ساعت» به‌تنهایی معیار طراحی نیست، چون به نرخ تولید آلاینده ربطی ندارد.

جای فن‌ها هم مهم است: هوای تازه از پشت شاغل وارد و از سمت منبع، دور از ناحیه تنفس، خارج شود و هوای جبرانی کافی وجود داشته باشد؛ بدون آن فن‌ها دبی اسمی را نمی‌دهند. پاسخ نهایی را اندازه‌گیری مواجهه در ناحیه تنفس شاغل می‌دهد. ابزار «دبی لازم برای تهویه رقیق‌سازی» فرابهداشت برآورد اولیه را می‌دهد.

منابع: ACGIH Industrial Ventilation: A Manual of Recommended Practice for Design — General Industrial Ventilation.