نتیجه معادله بلند کردن NIOSH را چطور تفسیر کنیم؟

معادله اصلاح‌شده NIOSH از ثابت بار ۲۳ کیلوگرم شروع می‌کند و آن را در شش ضریب کاهنده ضرب می‌کند: فاصله افقی بار از بدن، ارتفاع شروع، فاصله عمودی جابه‌جایی، زاویه چرخش تنه، تکرار و کیفیت دستگیره. حاصل RWL است: وزنی که تقریباً همه شاغلان سالم بتوانند در همان شرایط برای مدت طولانی بدون افزایش خطر کمردرد بلند کنند.

شاخص بلند کردن (LI) برابر وزن واقعی تقسیم بر RWL است؛ برای مثال شما ۲۰ تقسیم بر ۱۱، حدود ۱٫۸. LI بیش از ۱ یعنی خطر برای بخشی از شاغلان افزایش یافته و NIOSH یادآوری می‌کند که در LI بیش از ۳ بسیاری از شاغلان در خطر بیشتری هستند. هدف طراحی، LI کمتر از ۱ است.

مؤثرترین راه، تغییر ضریبی است که بیشترین افت را ایجاد کرده. وقتی بار از کف برداشته می‌شود معمولاً ضریب ارتفاع شروع و فاصله افقی مقصرند؛ بالا آوردن محل برداشت (پالت یا میز بالابر) و نزدیک کردن بار به بدن اغلب بیشترین اثر را دارد. کاهش وزن کیسه یا استفاده از وسیله کمکی هم گزینه‌اند. معادله برای بلند کردن دودستی و روان تعریف شده و برای بلند کردن یک‌دستی، نشسته یا حمل طولانی کاربرد ندارد. ابزار «معادله بلندکردن بار NIOSH» فرابهداشت ضریب‌ها را جدا نشان می‌دهد.

منابع: Waters TR, Putz-Anderson V, Garg A, Fine LJ. Revised NIOSH equation. Ergonomics 1993;36(7)؛ NIOSH Applications Manual for the Revised NIOSH Lifting Equation, DHHS (NIOSH) 94-110.