پیش از ورود به فضای بسته، گازسنجی به چه ترتیبی انجام شود؟

ترتیب پذیرفته‌شده این است: اول اکسیژن، بعد گازهای قابل اشتعال، بعد گازها و بخارهای سمی. اکسیژن اول است چون حسگر کاتالیستی گاز قابل اشتعال برای کار درست به اکسیژن کافی نیاز دارد و کمبود اکسیژن خودش خطر فوری است.

در استاندارد فضای بسته OSHA، هوا وقتی خطرناک است که اکسیژن کمتر از ۱۹٫۵ یا بیشتر از ۲۳٫۵ درصد باشد، گاز قابل اشتعال بیش از ۱۰ درصد حد پایین انفجار (LEL) باشد، یا غلظت ماده سمی از حد مجاز مواجهه بیشتر باشد. گازهای سمی را بر اساس آنچه در مخزن بوده یا ممکن است تولید شود انتخاب کنید، مثلاً سولفید هیدروژن و مونوکسید کربن.

گازسنجی از بیرون و پیش از ورود، در چند عمق انجام شود، چون گازهای سنگین‌تر و سبک‌تر از هوا لایه‌بندی می‌شوند. دستگاه پیش از استفاده آزمون عملکرد (bump test) شود و طبق دستورالعمل سازنده کالیبره باشد. پایش در طول کار ادامه یابد، تهویه برقرار باشد و مجوز ورود، نگهبان بیرون و برنامه نجات آماده باشد. NIOSH گزارش کرده که بیش از نیمی از قربانیان فضاهای بسته، کسانی بوده‌اند که برای نجات وارد شده‌اند.

منابع: OSHA 29 CFR 1910.146 — Permit-required confined spaces؛ NIOSH 80-106 — Criteria for a Recommended Standard: Working in Confined Spaces؛ NIOSH Alert 86-110 — Preventing Occupational Fatalities in Confined Spaces.